Moord in het wit! Een tragische val -- een nakende operatie -- wurging! Wanneer Abigail Doorn de operatiezaal van het 'Dutch Memorial Hospital' werd binnengerold was haar gezicht vreemd genoeg blauw en gezwollen. Een draad zat strak gespannen rond haar keel. De voornaamste verdachte, omdat deze het meest van de dood van de rijke oude vrouw te verwachten had, was haar beschermeling, de beroemde Dr. Janney. Net voor haar dood ontving ze een vreemd telefoontje van iemand die zijn naam niet wilde bekendmaken. Ellery Queen, naar het ziekenhuis gekomen om er een oude vriend Dr. Minchen te bezoeken was er ook toen de moord moet hebben plaatsgevonden. Hij nam onmiddelijk het onderzoek over. Naast het probleem met Dr. Janney en de anonieme beller, werd Ellery geconfronteerd met nog een nieuw probleem -- waarom had Abby Doorn en haar huishoudster 20 onafgebroken jaren lang ruzie gemaakt? De huishoudster gaf trouwens zelf toe de oude vrouw te haten en met bijna religieus fanatisme verklaarde ze de oude vrouw door en door slecht en dat ze maar had gekregen wat haar toekwam.

Met beide handen had Ellery Queen de uitnodiging aanvaard om in het ziekenhuis getuige te zijn van een operatie door de beroemde dokter Janney. Dat was weer eens wat anders dan achter moordenaars aan te rennen, en bovendien was de patiënte de schatrijke oprichtster van het ziekenhuis. Als de patiënte de operatiezaal wordt binnengebracht en de dokter het laken oplicht, staart hij ontzet naar het lichaam van de vrouw. Haar gezicht is blauw en opgezwollen. Rond haar hals zit een koord. Een operatie is niet meer nodig. Zij is dood en Ellery Queen is speurder tegen wil en dank.

"Zorgvuldig opgebouwd ... moet gesmaakt worden." The London Times

Patiënt overleden, operatie geslaagd (1931) is het derde en de laatste van Ellery Queen's werken als leerling. Het beste deel van het verhaal zijn de tien eerste hoofdstukken die de centrale misdaad situeren en het overgrote deel van het onderzoek bevatten. De initiële moord toon wat van Ellery Queen's flair voor het surrealisme, zonder hier reeds de flamboyante extremen van zijn latere werken te bereiken. Deze hoofdstukken bewegen zich voort met een zekere snelheid en gratie.  Ze bevatten ook één van de betere en meer interessante plattegronden in het 'Gouden Tijdperk' van de detective. Spijtig genoeg gebeurt er na hoofstuk 10 niet veel meer tot de eigenlijke finale (hoofdstuk 30), waarin de misdaad wordt verklaard met enige ingenieusiteit. Het middendeel van het boek omvat hoofdzakelijk karakterstudies van de verdachten, een kijk naar hun motieven voor moord enz. Ze bevatten ook een zeer goed portret van een religieus fanaticus, wiens beweringen worden tegengegaan en zo uitgebalanceerd door vele sympathieke stellingen van Ellery rond godsdienst in het algemeen. De religieuse beelden zullen aanwezig blijven in vele van EQ's latere werken. Al bij al, is dit een vrij behoorlijke novelle die jammerlijk werd uitgebreid tot boeklengte.

Ellery, nog steeds met pince-nez en wandelstok rookt een pijp en is soms 'omgeven door sigarettenrook'. We komen te weten dat hij geen bloed kan zien. Van Ellery wordt gezegd dat hij het manuscript van de 'Moord van de Marionettes' onder zijn 'eigen naam' heeft laten verschijnen. Een jonge Djuna is aanwezig net als Dr.Prouty, Sampson en Cronin. De NYPD wordt vertegenwoordigd door Hesse, Ritter en Velie. Pete Harper, een journalist wordt hier geintroduceerd.Het speelt zich allemaal af in N.Y., in het 'Dutch Memorial Hospital' op Center Street- East 60. Het Doorn's huis is gesitueerd op Fifth av. rechttegenover Central Park.
Abigail Doorn wordt gewurgd met een ijzeren draad.Het verhaal begint op een maandag in januari. Later in 'De Tiende Dag' wordt herinnerd aan een zaak in een N.Y.se operatiezaal.Alle titels van de hoofdstukken in de engelse versie eindigen op '-ion' (variation, explication,...).

"Slechts weinig detective verhalen kunnen zich uit de mengelmoes van misdaadverhalen onderscheiden, behalve dan 'The Dutch Shoe Mystery'... een prachtverhaal ... met echte figuren van vlees en bloed, en geschreven met verve en stijl." - Morning Post

Het boek toont misschien ook de invloed van de Freeman stroming, met zijn medische achtergrond, de tijdstabellen van de misdaad, de deducties van de fysische bewijzen (de schoenen uit de engelstalige titel) tot zelfs zijn oplossing naar Freeman-Crofts traditie, berustend op een alibi met "afbraak van de identiteit". Toch heeft het verhaal nog steeds een intuitionistisch aanvoelen, om dan nog niet te spreken van een van de meest uitgesproken imitaties van  S.S. Van Dine's mannerisms in het Queen oevre. Niet zoals bij Freeman, speelt medische kennis geen rol in het mysterie niettegenstaande de setting in het ziekenhuis diep met het verhaal is verbonden. Belangrijker is echter de logische precisie waarmee de figuren doorheen de plattegrond bewegen.. Dit herinnert aan Chesterton, zijn herschikken van figuren en lichamen in tijd en ruimte. Het boek heeft zelfs een visionaire kwaliteit, misschien omdat het, 'het eindproduct lijkt van iets waarlijk verbeeld' om Ursula K. LeGuin maar eens te citeren. Het boek is georganiseerd rond de voorstelling van totale witheid, passend bij ziekenhuizen in de jaren 20. Samen met de rechtlijnige architecteur van de plattegrond,roept het herinneringen op aan de abstracte kunst uit zijn tijd, zeker aan Malevitch's* Suprematisme en zijn schilderij "White on White". Het effect van het 'verbleken', van een wereld die in zijn geheel wit kleurt en zo verdwijnt in een stroom licht, lijkt in dit boek zeer sterk aanwezig. Film (sterk veranderd): "EQ and the Murder Ring" en Spinnaker Software baseerde zich in 1984 (?) op het verhaal om een videospel op de markt te gooien waarbij de spelers zelf op zoek moesten gaan naar de moordenaar van Abby Doorn.

*Malevich, Kasimir (1878-1935) Russische schilder die ongewaardeerd
en in armoede stierf